در مسیر آموزش هنرستان‌ها و مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای با چالش تربیت نیروی کاری روبرو هستند که نه تنها در مهارت‌های سخت (Hard Skills)، بلکه در مهارت‌های نرم (Soft Skills) نظیر خلاقیت، حل مسئله و کار تیمی نیز سرآمد باشند. یادگیری ترکیبی به عنوان رویکردی که مزایای آموزش حضوری و الکترونیکی را تلفیق می‌کند، راهکاری بالقوه برای این چالش است. هدف این پژوهش، واکاوی سیستماتیک تأثیر این رویکرد بر شایستگی‌های غیرفنی هنرجویان در پنج سال اخیر است. این مطالعه مروری سیستماتیک بر اساس پروتکل PRISMA 2020 انجام شد. جستجو در پایگاه‌های داده معتبر در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ صورت گرفت. پس از غربالگری اولیه ۳۴۵ مقاله و بررسی کیفیت متدولوژیک با ابزار MMAT، تعداد ۳۰ مقاله اصیل وارد مطالعه شدند. تحلیل داده‌ها نشان داد که یادگیری ترکیبی، به‌ویژه در مدل‌های «کلاس معکوس» و «چرخشی»، تأثیر مثبت معناداری بر خلاقیت هنرجویان (به‌واسطه آزادسازی زمان کلاس برای فعالیت‌های اکتشافی) و روحیه تعاون (به‌واسطه ابزارهای تعاملی آنلاین) دارد. همچنین، این رویکرد منجر به بهبود خودتنظیمی و سواد دیجیتال می‌شود، هرچند اثربخشی آن به شدت وابسته به زیرساخت‌های تکنولوژیک و آمادگی پداگوژیک معلمان است. یادگیری ترکیبی بستری غنی برای گذار از حافظه‌محوری به سمت مهارت‌محوری فراهم می‌کند.