هدف از این پژوهش بررسی تعلیم و تربیت از دیدگاه اسلام است. «تعلیم» و «تربیت» دو مفهوم کلیدی در حیات علمی و معنوی بشر است که پیوسته در کنار هم به کار رفته و همراه هم هستند، تعلیم و تربیت اسلامی در جامعه ما حاکی از آموزه هایی است که منشأ اصلی آن قرآن، احادیث و سخنان پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین می باشد. به طور کلی هدف تعلیم و تربیت اسلامی هدایت فرد برای دستیابی به مرتبه ای از حیات طیبه است که هم زندگی دنیوی و هم اجر اخروی برای افراد جامعه را به ارمغان می آورد؛ آنچه که لازمه تحقق حیات طیبه در آموزش باید مورد توجه قرار گیرد این است که فرد باید به گونه ای تربیت گردد که زندگی اجتماعی او به عنوان یک مسلمان، الگویی برای سایر جوامع دیگر باشد چرا که اساس آموزه های اسلامی در بعد اجتماعی مطرح اند و در این زمینه توجه اکید بر جنبه اجتماعی زندگی شده است. در این پژوهش با استفاده از روش کیفی کلیه منابع چاپی و الکترونیکی در دسترس، مبتنی بر اهداف پژوهش برای جمع آوری اطلاعات، استفاده شده است. سعی بر آن است ضمن تعریف تعلیم و تربیت، ویژگی های تربیتی در اسلام بررسی و اهداف تربیت، آداب تعلیم و تعلم و شیوه های تربیتی مدنظر اسلام تبیین و تدوین گردد. نتایج پژوهش نشان داد توجه به تک بعدی بودن تعلیم و تربیت به هیچ وجه قابل قبول نمی باشد. از آنجا که تعلیم همیشه با تربیت همراه بوده و افراز این دو از یکدیگر غیر ممکن است و اگر این عمل صورت گیرد، مطمئناً تعلیم دیگر جنبه خاص خود را از دست خواهد داد.