هدف پژوهش حاضر پیش بینی احساس تعلق به مدرسه براساس اهداف پیشرفت و درگیری تحصیلی در دانش آموزان بود روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر دوره دوم ابتدایی شهرستان آباده در سال تحصیلی 1401-1402بود که براساس فرمول تاباخنیک و فیدل (2007)تعداد 150 نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. دانش‌آموزان به پرسشنامه های درگیری تحصیلی ریو(2013)، پرسشنامه اهداف پیشرفت الیوت و مک گیور(2001) و احساس تعلق به مدرسه بتی و بری(2005) پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل دادهها از ميانگين، انحراف استاندارد، همبستگي پيرسون، رگرسيون گام به گام، استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن بود بین درگیری تحصیلی و احساس تعلق به مدرسه(21/0r= و 01/0 > P) ، هدف تبحر گرا واحساس تعلق به مدرسه(29/0 r=و 01/0 > P) و هدف عملگرایی و احساس تعلق به مدرسه(20/0 r= و 05/0 > P) همبستگی مثبت معنادار وجود داشت. اما بین اجتناب از تبحر واحساس تعلق به مدرسه(18/0 r= و 05/0 > P) و اجتناب از عملکرد واحساس تعلق به مدرسه(22/0 r= و 01/0 > P) همبستگی منفی معنادار وجود داشت. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد به ترتیب هدف تبحرگرا بصورت مستقيم ، اجتناب از عملکرد بصورت معکوس و درگیری تحصیلی بصورت مستقيم توان پيش بيني احساس تعلق به مدرسه را داشتند (14/0=R2).