هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه‌ی بین ادراک از محیط یادگیری و خودتنظیمی هیجانی دانشجويان بود.
روش پژوهش توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشجويان دانشگاه هنر شهر شیراز که تعداد آنها 580 نفر بود. حجم نمونه آماري از طریق جدول كرجسي و مورگان (1970) 216 نفر که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با جامعه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی توسط کروس و جان (2003) و پرسشنامه ادراک از محیط یادگیری توسط سوئینی، سورنسن و کمیس (1994) بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون های تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی استفاده شد. نتایج نشان داد، همبستگي مثبت و معناداري را بين ادراک از محیط یادگیری و خودتنظیمی هیجانی دانشجويان دانشگاه هنر شیراز وجود داشت. متغیر ادراک از محیط یادگیری توان پیش¬بینی خودتنظیمی هیجانی دانشجويان دانشگاه هنر شیراز را دارد. بین مولفه¬های مشغولیت، عضویت، اصالت، مالکیت و حمایت با خودتنظیمی هیجانی دانشجويان همبستگي مثبت و معناداري وجود داشت. همچنین مولفه¬های مشغولیت، عضویت، اصالت، مالکیت و حمایت توان پیش¬بینی خودتنظیمی هیجانی دانشجويان را دارند.