مقدمه: کناره گیری اجتماعی به رفتار اجتنابی یا محدود شده اجتماعی اشاره دارد که ناشی از اضطراب یا ترس ناشی از پیش بینی از حضور دیگران و همچنین عدم علاقه افراد به بودن در یک زمینه اجتماعی است. کناره گیری اجتماعی نقطه مقابل جامعه پذیری، ابتکار اجتماعی و مشارکت اجتماعی است و همراه با بسیاری از آسیب¬های روانی مانند اختلال¬های روان¬پریشی، اختلال افسردگی اساسی، اختلال¬های طیف اوتیسم، اختلا¬¬ل¬های اضطرابی، اختلال¬های شخصیت و اختلال¬های توجهی دیده میشود
روش تحقیق: روش کار پژوهش حاضر روش کتابخانه ای است و روش کتابخانه ای، یک فرآیند گام به گام جهت جمع‌آوری اطلاعات از منابع موجود می باشد و با این روش ما ادبیات مربوط به عوامل موثر بر سازگاری بعد از طلاق را مرور کردیم
نتیجه گیری: کناره گیری اجتماعی متغیری است که در بیشتر اختلال های روانی وجود دارد، با این حال دلایل بروز و پیامد های آن در اختلالات روانی متفاوت است ، یافته های مروری پژوهش حاضر نشان می دهد به صورت کلی چهار نوع نوع کناره گیری اجتماعی وحود دارد که عبارت است از کمرویی، اجنتاب اجتماعی، مردم گریزی و انزوای اجتماعی و با این که رفتار های کناره گیری اجتماعی ممکن است در ظاهر شبیه هم باشند اما سبب شناسی و پیامد های متفاوتی با یکدیگر دارند و شناخت صحیح آن و مداخلات متناسب با انواع متفاوت آن می تواند سبب موثر واقع شدن اقدامات درمانی گردد.