هوش مصنوعی شاخه ای از علم تولید و مطالعه ماشین هایی است که با هدف تحریک فرآیندهای هوش انسانی انجام می شود. هدف اصلی هوش مصنوعی بهینه سازی فرآیندهای روتین، بهبود سرعت و کارایی آنهاست. هوش مصنوعی کمک می کند تا بفهمد دانش آموز چه کار می کند و چه چیزی نمی داند و با در نظر گرفتن شکاف های دانش، یک برنامه مطالعه شخصی برای هر یادگیرنده ایجاد می کند. به این ترتیب، هوش مصنوعی با توجه به نیازهای خاص دانش آموز، مطالعه می کند و کارایی آنها را افزایش می دهد. با کمک های هوش مصنوعی مبتنی بر آموزش آنلاین، دانش آموزان همیشه به یادگیری دسترسی دارند. آنها آزادند که روز خود را بدون اینکه به مکان خاصی مرتبط باشند برنامه ریزی کنند. آنها می توانند در حال حرکت، در هر مکان و زمانی که بخواهند مطالعه کنند. آن ها می توانند برنامه خود را بر اساس پربازده ترین ساعات کاری خود بسازند. برخلاف تصور رایج استفاده از هوش مصنوعی در آموزش ایده بدی نیست. علاوه بر این، نوآوری هوش مصنوعی آموزش الکترونیکی را تشویق می کند تا روش های یادگیری شخصی، ترکیبی، مبتنی بر شایستگی و متمایز را با ایجاد، استفاده و نظارت بر رویه ها و دارایی های تکنولوژیکی مناسب در تدریس را تقویت کند. مانند هر عنصر دیگری، هوش مصنوعی نیز دارای مزایا و معایبی است که هزینه خاصی دارد. اگر به جای بهره مندی از مزایا، بیشتر بر معایب تمرکز کنیم، حرکت رو به جلو و تکامل دشوار می شود. در مطالعه حاظر نقش و اهمیت هوش مصنوعی در آموزش نوین مورد کنکاش قرار گرفته است.
تحلیل داده‌های حاصل از تحقیق از مصاحبه با روش استقرایی و قیاسی برای شناسایی مضامین مرتبط با چارچوب نظری انجام شد. این روش تحلیل مفید برای کار در یک الگوی تحقیق مشارکتی برای اطلاع رسانی توسعه سیاست/برنامه درسی ارائه می دهد. نقشه موضوعی نهایی ابداع شده در نتایج، دو موضوع اصلی و شش موضوع فرعی را مشخص می کند این موضوعات عبارت بودند از: عوامل 1 (عوامل زمینه ای-نیازهای درک شده، فعالیت های توسعه حرفه ای متعدد و مشارکت چندسطحی ، و عوامل 2 (طراحی برنامه درسی- ورودی محتوا و خروجی محصول، روش های حفظ بهبود عملکرد یادگیری معنادار و تجدید نظر برای بهبود .