امرزه با ورود زنان به عرصه¬های اجتماعی، کارکردهای خانواده از ابعاد مختلفی از جمله سلامت اعضای آن مورد تغییر و تحول قرار گرفته است. در واقع با ورود زنان به عرصه¬های اجتماعی برون خانگی، تأثیر آنان بر سلامت اجتماعی خود و دیگر اعضای خانواده مبهم باقی مانده است. بدین¬سان هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش اشتغال زنان در سلامت اجتماعی زنان می¬باشد. یا به عبارتی پژوهش حاضر بر آن است به این سؤال پاسخ دهد که اشتغال زنان در سلامت اجتماعی زنان چه تأثیری دارد؟ پاسخ به این پرسش با روش پيمايش و با استفاده از ابزار پرسشنامه انجام گرفت. جامعه آماری زنان شاغل و غیر شاغل متأهل در شهر تهران که بر مبنای نمونه¬گیری خوشه¬ای چند مرحله¬ای 384 نفر از آنان شدند، و سپس داده¬ها به وسيله آزمون تی(t) با استفاده از نرم افزار spss تحليل شدند. نتایج حاصل از پژوهش نشان می¬دهد که بین زنان شاغل و غیرشاغل از لحاظ سلامت اجتماعی خانواده تفاوت معناداری در سطح اطمینان 99/0وجود دارد و هر در یک از مؤلفه¬های سلامت اجتماعی مانند شکوفایی اجتماعی، پذیرش اجتماعی و مشارکت اجتماعی به ترتیب در سطح اطمینان 95/0، 95/0 و 99/0 این تفاوت معنادار دیده می¬شود. امّا متغیر اشتغال یا عدم اشتغال زنان فاقد تفاوت معناداری با انسجام اجتماعی و همبستگی اجتماعی در خانواده بوده است. به طور کلی نتایج نشان می¬دهد علارغم اینکه فرزندان در خانواده¬های بزرگ می-شوند که کمتر تحت نظارت و کنترل مستقیم والدین( بخصوص مادر) قرار دارند ولی سلامت اجتماعی بیشتری برای آنان به ارمغان آورده است.