این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش حل مسأله بر کاهش پرخاشگری و تعاملات اجتماعی دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی صورت گرفت. روش اين پژوهش با توجه به ماهیت موضوع، تجربی و با طرح پژوهش پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی شهر اردبیل می‌باشند که تعداد آنها برابر10411نفر می¬باشد. روش نمونه‌گیری این پژوهش در دو مرحله به صورت زیر انجام شد. در مرحله اول از بین کلیه دانش آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی شهر اردبیل150 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه پرخاشگری را تکمیل نموند. در مرحله دوم از بین این افراد تعداد 40 نفر از دانش آموزانی که در پرسشنامه پرخاشگری امتیاز بالایی به دست آورده بودند، انتخاب شدند و20 نفر به عنوان گروه کنترل و 20 نفر به عنوان گروه آزمایش بطور تصادفی جایگزین شدند و پرسشنامه¬های تعاملات اجتماعی و پرخاشگری روی آنها اجرا گردید و در مرحله بعد فقط گروه آزمایش آموزش، به شیوه حل مسئله گروهی را طی شش جلسه تدوین شده دریافت کردند و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. پس از اتمام آموزش ابزارهای پژوهش روی هر دو گروه به صورت پس آزمون اجرا شد و در نهایت پرسشنامه‌ها جمع‌آوری و اطلاعات توسط نرم‌افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت یافته‌های پژوهش حاکی از تفاوت معنادار پرخاشگری و تعاملات اجتماعی در دانش آموزان در بین دو گروه آزمایش و کنترل بود و آموزش حل مسأله باعث کاهش پرخاشگری و افزایش تعاملات اجتماعی شده بود.