این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر حساسیت اضطرابی، تحمل پریشانی هیجانی فرزندان طلاق انجام شد. پژوهش حاضر ازنظر یک تحقیق کاربردی و ازنظر شیوه اجرا یک پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه آزمایش و کنترل است. جامعه آماری این مطالعه را کلیه دانش‌آموزان دختر فرزند طلاق که در مقطع ابتدایی آموزش پرورش شهر اسکو است در سال تحصیلی 1401-1402 مشغول تحصیل بودند. نمونه‌گیری در این پژوهش با استفاده از روش در دسترس بود که تعداد 30 دانش‌آموزان مقطع ابتدایی از بین جامعه آماری انتخاب شدند. داده‌های حاصله با استفاده از آزمون کوواریانس چند متغیره و تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد درمان شفقت به خود بر متغیرهای حساسیت اضطرابی، تحمل پریشانی تاثیر معناداری دارد(05/0>p). ضریب اتای به دست آمده نشان داد درمان شفقت به خود تاثیر بیشتری بر متغیر تحمل پریشانی فرزندان طلاق دارد. در پایان این پژوهش پیشنهاد شد مشاوران و روانشناسان در درمان اختلالات روانشناسی فرزندان طلاق از این شیوه درمان استفاده نمایند.