هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی بازی درمانی بر نقص توجه دانش‌آموزان دارای نارسایی توجه/بیش‌فعالی دوره ابتدایی شهرستان شیراز بود. طرح پژوهش به صورت آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی کودکان دارای نارسایی توجه/بیش‌فعالی مدارس ابتدایی شهرستان شیراز مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 1402-1401 بود. از این جامعه آماری، به روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای، 38 دانش‌آموز که از پرسشنامه اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی کانرز فرم معلمان بالاترین نمرات را دریافت کرده بودند، انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 19 نفر) تقسیم شدند. گروه¬ آزمایشی تحت بازی درمانی شناختی رفتاری قرار گرفتند. از پرسشنامه اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی کانرز فرم معلمان (CADHDQ) برای اجرای پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که بازی درمانی بر بهبود نقص توجه گروه کودکان دارای نارسایی توجه/بیش‌فعالی اثربخش است. بنابراین، بازی درمانی به عنوان روش‌های مداخله‌اي مؤثر در بهبود نقص توجه كودكان دارای این نارسایی‌ مي‌تواند مورد استفاده مربيان و مشاوران قرار گيرد.