هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان راه حل‌محور بر افزایش اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم در سال تحصیلی 1402-1401در شهر شیراز بود. سه دانش‌آموز دختر دبیرستانی به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش، از طرح آزمایشی تک موردی از نوع خط پایه چندگانه استفاده شد. درمان راه حل‌محور در سه مرحله خط پایه، مداخله و پیگیری انجام شد و آزمودنی‌ها به پرسشنامه اشتیاق تحصیلی اسکاوفیلی و همکاران (2002) پاسخ دادند. داده‌های به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI) و فرمول درصد بهبودی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که درمان راه حل‌محور بر هدف‌های درمان تأثیر دارند. درمان راه حل‌محور در بهبود اشتیاق تحصیلی اثر معنی‌داری داشت. بنابراین، پیشنهاد می‌شود در برنامه‌های آموزشی، مشاوران مدارس برای حل مشکلات تحصیلی و بهبود اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان از درمان راه حل‌محور استفاده کنند تا بتوانند مسائل تحصیلی دانش‌آموزان را بهبود بخشند.