ادبیات بسان آیینه است. بازتاب حوادث و وقایع عصر شاعر است. بینامتنیت از مهم‌ترین نظریات ادبی و فلسفی قرن بیستم است که بر اساس آن، فهم هیچ متنی بدون اتکا به سایر متون و به‌تنهایی امکان‌پذیر نیست. متون کهن همواره منبع اقتباس برای شاعران بوده است ولی در شعر معاصر عرب انتشار بیشتری داشته است و هر یک از شاعران معاصر عرب، بر حسب وضعیت خود، آثارشان را به آن مزین ساخته‌اند. این پژوهش در نظر دارد با تکیه بر روش توصیفی_تحلیلی تأثير بینامتنیت را با رویکرد مفهوم مقاومت در اشعار عزالدین المناصره که از شاعران شهیر و معاصر عرب در عرصه ادبیات مقاومت فلسطین است، موردبررسی و پژوهش قرار دهد. شاعر عنایت خاصی به منابع قدیم داشته است به‌گونه‌ای که از نکات با اهمیت در آوازه‌های شاعر، بینامتنیت و ارتباط با متون قدیمی و کهن است طوری که دریافت مفاهیم شعری وی تنها از طریق فهم تناص در اشعار وی امکان‌پذیر است. شایسته ذکر است که بینامتنیت در اشعار المناصره در عرصه‌های متعددی صورت گرفته است که بینامتنیت تاریخی، فولکور، دینی و ادبی از این جمله است.