محدودیت منابع آب و افزایش تغییرپذیری اقلیم از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر پایداری تولید کشاورزی در مناطق خشک و نیمه‌خشک به شمار می‌روند. پژوهش حاضر با هدف بررسی بهره‌وری آب و انرژی محصولات منتخب، تحلیل ارتباط آن‌ها با متغیرهای اقلیمی و ارزیابی شرایط اقلیمی آینده در شهرستان میناب انجام شد. داده‌های چهار محصول گندم، گوجه‌فرنگی، پیاز و هندوانه طی دوره ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۱ بررسی و شاخص‌های بهره‌وری فیزیکی و اقتصادی آب و بهره‌وری انرژی محاسبه شد. ارتباط حداقل و حداکثر دما، بارش و ساعات آفتابی با تولید و شاخص‌های بهره‌وری با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون ارزیابی گردید. همچنین شرایط اقلیمی دوره ۲۰۲۲ تا ۲۰۵۱ با استفاده از LARS-WG و خروجی مدل HadGEM3-GC31 تحت سناریوهای SSP126، SSP245 و SSP585 شبیه‌سازی شد. نتایج نشان داد هندوانه و گوجه‌فرنگی به‌ترتیب با ۸٫۲۳ و ۸٫۱۷ کیلوگرم بر مترمکعب، بیشترین بهره‌وری فیزیکی آب را داشتند و بیشترین بهره‌وری اقتصادی آب متعلق به گوجه‌فرنگی بود. روابط اقلیمی نیز نشان داد پاسخ تولید و بهره‌وری محصولات به دما، بارش و ساعات آفتابی یکسان نیست. نتایج شبیه‌سازی آینده افزایش دمای حداقل و حداکثر را در هر سه سناریو نشان داد و بیشترین مقادیر دمایی مربوط به SSP585 بود. یافته‌ها ضرورت استفاده از اطلاعات اقلیمی، ارتقای بهره‌وری آب و توجه هم‌زمان به مصرف انرژی در برنامه‌ریزی کشاورزی شهرستان میناب را نشان می‌دهد.