serrata یکی از انگل‌های زئونوتیک متعلق به شاخه Pentastomida است که چرخه زندگی آن شامل میزبان نهایی (گوشتخواران به ویژه سگ) و میزبان‌های واسط (نشخوارکنندگان اهلی) می‌باشد. این انگل از نظر دامپزشکی، بهداشت گوشت و سلامت عمومی اهمیت زیادی دارد. لاروهای انگل در بافت‌های مختلف دام‌ها به‌ویژه غدد لنفاوی مزانتریک، کبد، ریه و طحال مستقر می‌شوند و در صورت مصرف احشاء آلوده توسط سگ‌ها چرخه زندگی انگل ادامه می‌یابد. انسان نیز می‌تواند به عنوان میزبان اتفاقی آلوده شود. هدف این مقاله مروری بررسی وضعیت اپیدمیولوژی، شیوع سرمی، آسیب‌شناسی، روش‌های تشخیصی و عوامل خطر مرتبط با آلودگی به Linguatula serrata در دام‌های خوراکی است. در این مطالعه مروری، مقالات منتشرشده در پایگاه‌های علمی معتبر شامل PubMed، Scopus، Google Scholar و SID در بازه زمانی 1390 تا 1404 مورد بررسی قرار گرفتند. جستجوی منابع با استفاده از کلیدواژه‌های Linguatula serrata، linguatulosis، pentastomida، meat hygiene و zoonotic parasites انجام شد و مقالات مرتبط با اپیدمیولوژی، تشخیص، آسیب‌شناسی و اهمیت بهداشتی انگل انتخاب و تحلیل شدند.مطالعات مختلف نشان می‌دهد که شیوع آلودگی در نشخوارکنندگان بسته به منطقه جغرافیایی متفاوت بوده و در برخی مناطق ایران تا بیش از ۳۰ درصد گزارش شده است. استفاده از روش‌های سرولوژیک مانند ELISA با آنتی‌ژن‌های دفعی–ترشحی نوچه، حساسیت و ویژگی بالایی در تشخیص آلودگی نشان داده است. همچنین بررسی‌های پروتئومیک با روش SDS‑PAGE وجود باندهای پروتئینی مهم مانند 62 و 53 کیلو دالتون را در مراحل مختلف انگل نشان داده است که می‌توانند در طراحی تست‌های تشخیصی مورد استفاده قرار گیرند. نتایج مطالعات بیانگر آن است که وجود سگ در گله، مصرف احشاء خام و مدیریت نامناسب ضایعات کشتارگاهی از مهم‌ترین عوامل خطر انتشار بیماری هستند. اجرای برنامه‌های کنترلی شامل کنترل سگ‌ها، آموزش دامداران و تقویت بازرسی کشتارگاهی می‌تواند در کاهش چرخه انتقال این انگل مؤثر باشد.