این مطالعه به بررسی رابطه بین آموزش ضمن خدمت و عملکرد کارکنان در شهرداری منطقه ۹ تهران می‌پردازد. با پرداختن به چالش گسترده‌تر سازمانیِ ارتقای اثربخشی بخش عمومی، این پژوهش بررسی می‌کند که آیا برنامه‌های آموزشی ساختاریافته به طور معناداری به بهبود عملکرد شغلی کمک می‌کنند یا خیر. هدف اصلی، ارزیابی ارتباط کلی بین آموزش ضمن خدمت و عملکرد بود، در حالی که اهداف فرعی نقش‌های کیفیت محتوای آموزش، تسلط علمی و مهارتی، سطح تحصیلات کارکنان و سنوات خدمت را بررسی کردند.
یک طرح پیمایشی توصیفیِ کاربردی به کار گرفته شد. جامعه آماری شامل ۱۷۶ نفر از کارکنان شهرداری بود که در دوره‌های کوتاه‌مدت آموزش ضمن خدمت شرکت کرده بودند که از میان آن‌ها نمونه‌ای ۱۲۱ نفری از طریق نمونه‌گیری تصادفی و بر اساس جدول کرجسی و مورگان انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از یک پرسشنامه ساختاریافته با مقیاس لیکرت جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS از طریق همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و تحلیل واریانس (ANOVA) تحلیل شدند.
نتایج نشان‌دهنده وجود رابطه‌ای مثبت و معنادار بین آموزش ضمن خدمت و عملکرد کارکنان است. تحلیل‌های اضافی نشان می‌دهند که کیفیت مواد آموزشی، تسلط علمی و مهارتی، سطح تحصیلات و سنوات خدمت هر یک به طور مثبت و معنادار با پیامدهای عملکرد مرتبط هستند.
در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهند که برنامه‌های آموزش ضمن خدمتِ به‌خوبی طراحی‌شده می‌توانند به عنوان ابزارهای مدیریتی مؤثر برای بهبود عملکرد کارکنان در سازمان‌های شهرداری عمل کنند. پژوهش‌های آینده می‌توانند دامنه مطالعه را به سایر مناطق اداری گسترش دهند، طرح‌های طولی را به کار گیرند یا عوامل سازمانی اضافی مؤثر بر اثربخشی آموزش را بررسی کنند.