مقدمه و هدف: Salmonella spp. یکی از مهم‌ترین عوامل بیماری‌زای منتقله از غذا است و افزایش مقاومت آنتی‌میکروبی آن می‌تواند تهدیدی برای سلامت عمومی باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع Salmonella spp. در گوشت و احشای مرغ عرضه‌شده در شهر اراک و بررسی الگوی حساسیت و مقاومت آنتی‌میکروبی، حداقل غلظت مهاری (MIC) و مقاومت چنددارویی (MDR) انجام شد.
مواد و روش‌ها: این مطالعه به‌صورت مقطعی از ۱۸ آذر ۱۴۰۴ تا ۱۸ تیر ۱۴۰۵ انجام شد. در مجموع ۴۵۰ نمونه گوشت و احشای مرغ از مراکز عرضه فرآورده‌های خام مرغ در شهر اراک جمع‌آوری شد. جداسازی Salmonella spp. با استفاده از پیش‌غنی‌سازی در BPW، غنی‌سازی انتخابی در RV broth، کشت روی XLD و تأیید با رنگ‌آمیزی گرم و آزمون‌های بیوشیمیایی انجام گرفت. حساسیت آنتی‌میکروبی ۸۴ جدایه با روش Kirby–Bauer و MIC آنتی‌میکروب‌های منتخب با روش broth microdilution تعیین شد. MDR به‌صورت مقاومت همزمان نسبت به حداقل سه کلاس آنتی‌میکروبی تعریف گردید.
یافته‌ها: از ۴۵۰ نمونه، ۸۴ نمونه (۱۸٫۷٪) به Salmonella spp. آلوده بودند. بیشترین مقاومت نسبت به نالیدیکسیک اسید (۹۷٫۶٪)، تتراسایکلین (۸۳٫۳٪)، تری‌متوپریم (۶۶٫۷٪)، سولفامتوکسازول (۶۳٫۱٪) و استرپتومایسین (۵۷٫۱٪) مشاهده شد. مقاومت نسبت به ایمی‌پنم تنها ۱٫۲٪ بود. از میان جدایه‌ها، ۴۹ مورد (۵۸٫۳٪) دارای MDR بودند. بیشترین مقادیر MIC50 و MIC90 به‌ترتیب مربوط به سولفامتوکسازول با مقادیر بیشتر از 512 و بیشتر از 1024 µg/mL و نالیدیکسیک اسید با مقادیر بیشتر از 256 و بیشتر از 512 µg/mL بود.
نتیجه‌گیری: شیوع قابل‌توجه Salmonella spp. و فراوانی بالای مقاومت آنتی‌میکروبی و MDR در جدایه‌های مورد مطالعه، بر ضرورت پایش مستمر Salmonella و مقاومت آنتی‌میکروبی در فرآورده‌های خام مرغ تأکید می‌کند.