گرفتگی غشا یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های فرآیندهای غشایی در صنایع لبنی است که موجب کاهش شار، افزایش دفعات شست‌وشو و کاهش عمر مفید غشا می‌شود. در این پژوهش، با هدف توسعه غشای نانوکامپوزیتی سلولزاستات با مقاومت بالاتر در برابر گرفتگی و قابلیت بازیابی عملکرد پس از شست‌وشو، نانوذرات اکسید هیدروکسید آهن (FeOOH) به دو روش همرسوبی و تشکیل درجا در ساختار غشا وارد شدند. ابتدا فرمولاسیون مناسب غشای سلولزاستات با استفاده از روش وارونگی فاز تعیین شد و غشای M4 حاوی ۱۳ % سلولزاستات، ۲ % PVP و ۸۵ % استون به‌عنوان غشای پایه انتخاب گردید. سپس غشاهای اصلاح‌شده با غلظت‌های مختلف FeOOH تهیه و ویژگی‌های ساختاری و سطحی آن‌ها با استفاده از FTIR، XRD، SEM و اندازه‌گیری زاویه تماس آب بررسی شد. نتایج نشان داد که تشکیل درجا موجب توزیع یکنواخت‌تر نانوذرات و افزایش آب‌دوستی سطح غشا می‌شود؛ به‌طوری‌که زاویه تماس آب از ۶۱/۴۴ درجه در غشای پایه به ۴۰/۶۷ درجه در غشای حاوی ۴ % FeOOH تهیه‌شده به روش درجا کاهش یافت. ارزیابی فیلتراسیون شیر نشان داد که افزایش FeOOH تا غلظت ۴ %، افت شار ناشی از گرفتگی را کاهش داد، در حالی که افزایش بیشتر غلظت به دلیل تجمع نانوذرات اثر معکوس داشت. غشای M13 حاوی ۴ % FeOOH تهیه‌شده به روش درجا، کمترین افت شار و بالاترین عملکرد را نشان داد. همچنین، پس از شست‌وشوی قلیایی، بازیابی شار این غشا به ۱۰۰ % رسید. بنابراین، تشکیل درجا FeOOH به‌عنوان رویکرد نوآورانه این پژوهش، ظرفیت مناسبی برای توسعه غشاهای ضدگرفتگی و قابل‌بازیابی جهت کاربرد در فرآوری شیر نشان داد.