تغییرات اقلیمی و افزایش فراوانی و شدت تنش‌های غیرزیستی، از جمله خشکی، گرمای شدید، شوری، سرما و وقوع هم‌زمان چندین تنش، از مهم‌ترین تهدیدهای پیش‌روی تولید پایدار غلات و امنیت غذایی در جهان به شمار می‌روند. ازاین‌رو، توسعه سامانه‌های سریع
و قابل اعتماد برای شناسایی زودهنگام تنش‌های اقلیمی و پیش‌بینی پیامدهای آنها، پیش از بروز خسارت‌های آشکار در مراحل پیشرفته رشد، اهمیت فزاینده‌ای یافته است. میکروگرین‌های غلات، به‌عنوان مراحل بسیار جوان رشد گیاه، به دلیل چرخه رشد کوتاه، سرعت بالای پاسخ به تغییرات محیطی و امکان پایش مجموعه‌ای از تغییرات مورفولوژیک، فیزیولوژیک، بیوشیمیایی و مولکولی، می‌توانند ظرفیت مناسبی برای ایفای نقش به‌عنوان سامانه‌های زیستی هشدار زودهنگام داشته باشند. شواهد موجود نشان می‌دهد که تغییرات در شاخص‌هایی نظیر جوانه‌زنی و رشد، وضعیت آب گیاه، رنگیزه‌های فتوسنتزی، کارایی فتوسنتز، پایداری غشا، گونه‌های فعال اکسیژن، ترکیبات اسمولیت‌زا، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی و نسبت عناصر یونی می‌تواند بازتابی از پاسخ گیاه به تنش‌های مختلف باشد.
این مقاله با رویکردی تحلیلی، ظرفیت میکروگرین‌های غلات مهم و استراتژیک، از جمله گندم، برنج، ذرت، جو، سورگوم و ارزن‌ها،
را برای استفاده به‌عنوان بیواندیکاتورهای زودهنگام تنش‌های اقلیمی بررسی می‌کند. در این چارچوب، ابتدا الگوهای پاسخ میکروگرین‌ها به تنش‌های منفرد و ترکیبی بررسی شده و سپس امکان تلفیق شاخص‌های مورفولوژیک، فیزیولوژیک، بیوشیمیایی، مولکولی
و سنجش‌ازدور برای ایجاد «امضای زیستی تنش» مورد بحث قرار می‌گیرد. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود که به جای اتکا به یک شاخص منفرد، از مجموعه‌ای از نشانگرهای مکمل و الگوهای چندشاخصی برای تشخیص نوع و شدت تنش استفاده شود. چنین رویکردی می‌تواند زمینه را برای توسعه شاخص‌های ترکیبی و مدل‌های پیش‌بینی‌کننده فراهم کرده و ارتباط میان تشخیص زودهنگام تنش، پیش‌بینی پیامدهای آن در مراحل بعدی رشد، انتخاب راهبردهای سازگاری و کاهش اثرات منفی بر تولید غلات را برقرار سازد. در نهایت، این مقاله یک چارچوب مفهومی برای تبدیل میکروگرین‌های غلات از یک مرحله کوتاه‌مدت رشد به یک سامانه زیستی هشدار زودهنگام برای پایش تنش‌های اقلیمی و پشتیبانی از تصمیم‌گیری در راستای امنیت غذایی پایدار ارائه می‌کند.