پژوهش حاضر با هدف واکاوی تحلیلی و سنتز مفهومی نقش مربیان ورزشی به مثابه «کنشگران پداگوژیک» در فرآیند خلق ارزش ویژه برند و وفادارسازی پایدار مشتریان در باشگاه‌های ورزشی به انجام رسید. این مطالعه از منظر ماهیت، یک پژوهش کیفی و اسنادی با رویکرد توصیفی-تحلیلی است که بدون مداخله هرگونه جامعه آماری انسانی و صرفاً از طریق بازخوانی انتقادی متون نظری، مقالات علمی، و الگوهای مدیریت برند و پداگوژی ورزشی تدوین شد. جامعه اسنادی پژوهش شامل کلیه مطالعات، مقالات پژوهشی و کتب تخصصی منتشرشده در حوزه‌های پداگوژی ورزشی، بازاریابی رابطه‌مند، برندسازی خدمات و مدیریت باشگاه‌ها در پایگاه‌های داده معتبر بین‌المللی و داخلی طی بازه زمانی ۱۳۸۸ تا ۱۴۰۳ خورشیدی (۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴ میلادی) بود. فرآیند پایش، غربالگری و تعیین اصالت اسناد بر اساس پروتکل پنج‌مرحله‌ای بیانیه پریزما (PRISMA 2020) صورت گرفت و در نهایت ۳۶ سند واجد معیارهای ورود به تحلیل نهایی شناخته شدند. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از الگوی شش‌مرحله‌ای تحلیل مضمون برون و کلارک در محیط نرم‌افزار MAXQDA 2020 به اجرا درآمد. یافته‌های حاصل از کدگذاری اسناد نشان داد که ابعاد کنشگری پداگوژیک مربیان در چهار مضمون فراگیر شامل «شایستگی‌های آموزشی-پداگوژیک و تعاملات انسان‌محور مربی»، «مربی به عنوان سفیر زیسته برند و نقطه تماس تجربی»، «خلق ارزش ادراک‌شده و پیوند عاطفی مشتری»، و «تثبیت وفاداری نگرشی-رفتاری و ترویج دهان‌به‌دهان برند» ساختاریافته‌اند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مربیان ورزشی فراتر از یک تکنسین تمرین فیزیکی، به عنوان واسطه‌های پداگوژیک عمل می‌کنند که با انتقال دانش تندرستی، بازخورد همدلانه، و تجسم ارزش‌های برند، رابطه بین مشتری و باشگاه را از یک دادوستد صرف مالی به یک پیوند معنایی و هویتی تبدیل می‌نمایند. در نتیجه‌گیری نهایی، هم‌راستاسازی آموزش‌های پداگوژیک مربیان با راهبردهای برندسازی داخلی باشگاه‌ها به عنوان یک استراتژی کلیدی در حفظ و وفادارسازی ورزشکاران پیشنهاد می‌شود.