هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرینات و فعالیت¬های بدنی بر تبحر و مهارت حرکتی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی حرکتی است. روش این پژوهش، کیفی از نوع توصیفی تحلیلی می باشد که با استناد به منابع معتبر نگارش شده است. برخی کودکان با وجود داشتن ظاهر طبیعی، در مقایسه با همسالان خود در مهارت¬های حرکتی و فعالیت¬های روزانه ضعیف عمل می¬کنند که این تبحر حرکتی در سنین مدرسه حائز اهمیت بسیاری است. یافته¬ها حاکی از آن است که بازی¬های حرکتی که مبتنی بر ریتم و موسیقی هستند، راحت ترین و سریعترین مسیر را برای تحریک قابلیت¬های مغزی کودکان فراهم می¬کنند. از آنجا که انجام مداخلات برای بهبود تبحر حرکتی کودکان دارای این اختلال توسط والدین، درمانگران ورزشی، مربیان ورزش و مسئولین آموزش¬وپرورش از اهمیت بسیاری برخوردار است، بهتر است برای افزایش مهارت¬های حرکتی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی، از انواع تمرینات و فعالیت¬های بدنی مناسب با شرایط فرد استفاده شود.