هدف: دیپلماسی ورزشی در سال‌های اخیر به یکی از ابزارهای مهم در تعاملات بین‌المللی و تقویت قدرت نرم کشورها تبدیل شده است. این پژوهش با هدف تحلیل نقش دیپلماسی ورزشی در برندسازی ملی و ارتقای تصویر بین‌المللی کشور انجام شد.
روش: پژوهش حاضر از نظر رویکرد، کیفی و از نظر روش، تحلیل اسنادی و مرور نظام‌مند مطالعات است. منابع علمی مرتبط با دیپلماسی ورزشی، قدرت نرم، برندسازی ملی و تصویر بین‌المللی کشور در پایگاه‌های علمی معتبر مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص غربالگری شده و یافته‌های مطالعات منتخب با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و سنتز روایتی مورد تحلیل و دسته‌بندی قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی از طریق تقویت قدرت نرم، توسعه تعاملات بین‌المللی، افزایش دیده‌شدن کشور و ایجاد ادراک مثبت در میان مخاطبان خارجی می‌تواند به برندسازی ملی و ارتقای تصویر بین‌المللی کشور کمک کند. همچنین، موفقیت ورزشکاران و تیم‌های ملی، میزبانی و حضور در رویدادهای بین‌المللی، مشارکت در سازمان‌های ورزشی جهانی، فعالیت رسانه‌های ورزشی و دیپلماسی ورزشکاران از مهم‌ترین ظرفیت‌های شناسایی‌شده در این زمینه بودند. یافته‌ها همچنین بر نقش تعیین‌کننده مدیریت راهبردی، برنامه‌ریزی، هماهنگی سازمانی و مدیریت رسانه‌ای در تبدیل ظرفیت‌های ورزشی به دستاوردهای پایدار در حوزه برند ملی تأکید داشتند.
نتیجه‌گیری: دیپلماسی ورزشی می‌تواند به‌عنوان ابزاری راهبردی برای پیوند میان ورزش، قدرت نرم، تصویر بین‌المللی و برندسازی ملی مورد استفاده قرار گیرد. بهره‌گیری مؤثر از این ظرفیت مستلزم سیاست‌گذاری منسجم، مدیریت راهبردی فعالیت‌های ورزشی، توسعه همکاری‌های بین‌المللی و استفاده هدفمند از رویدادها، ورزشکاران و رسانه‌های ورزشی است. از این رو، توجه نظام‌مند به دیپلماسی ورزشی می‌تواند به افزایش اعتبار، جذابیت و جایگاه بین‌المللی کشور کمک کند.