تغییرات اقلیمی جهانی و افزایش بسامد و شدت امواج گرمایی، چالش‌های بی‌سابقه‌ای را پیش روی فیزیولوژی ورزشی و عملکرد ورزشکاران استقامتی قرار داده است.
پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تأثیر مؤلفه‌های تغییرات اقلیمی شامل استرس حرارتی، رطوبت بالا و افزایش غلظت آلاینده‌های جوی بر فاکتورهای فیزیولوژیک و عملکرد مکانیکی ورزشکاران استقامتی نخبه انجام شد. روش کار مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی و مرور سیستماتیک داده‌های تجربی سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ بود.
یافته‌ها نشان داد که مواجهه با استرس اقلیمی حاد منجر به انحراف خون به سمت پوست، کاهش حجم ضربه‌ای، افزایش ضربان قلب جبرانی، تسریع تخلیه ذخایر گلیکوژن و کاهش ۸ تا ۱۵ درصدی بیشینه اکسیژن مصرفی می‌گردد. همچنین زمان رسیدن به درماندگی تا ۲۵ درصد کاهش می‌یابد. نتیجه‌گیری حاکی از آن است که سازگاری با شرایط اقلیمی نوظهور نیازمند بازنگری در پروتکل‌های هم‌هوایی، استراتژی‌های هیدراتاسیون پیشرفته و بهره‌گیری از سامانه‌های پایش بلادرنگ بیومارکری است.