سانازالسادت میراسمعیلی1، عبدالرضا جعفری چاشمی *2، عبدالله هاشم ورزی3
مقدمه و هدف: سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، شایع ترین بیماری در ایجاد عدم تعادل هورمونی و اختلال در عملکرد غدد درون ریزاست که با مشکلاتی از قبیل ناباروری و یا کاهش توان باروری همراه است. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات هوازی و سلول های بنیادی بر سطح اینترلوکین 10 در موش های صحرایی مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 30 سر موش های صحرایی ماده بالغ نژاد ویستار 8-6 هفته‌ای با میانگین وزنی 14 ± 210 پس از القای PCOS به 6 گروه (1) کنترل سالم (2) کنترل- بیمار (3) بیمار- سالین، (4)تمرین هوازی-بیمار (5) سلول بنیادی- بیمار (6) تمرین هوازی- سلول بنیادی-بیمار تقسیم شدند. روش القاء PCOS به میزان 4 میلی گرم استرادیول والرات حل شده در 0.2 میلی گرم روغن کنجد (IM)، در ناحیه ران تزریق شد. گروه‌های تمرین هوازی به مدت هشت هفته و هفته ای 5 جلسه تمرینات موردنظر را انجام دادند. با استفاده از سرنگ انسولینی حدود 106×5/1 عـدد سـلول بنیـادي اسـتخراج شـده بـه سـیاهرگ دم مـوش هـاي بیمار تزریق شد. سطوح IL-6 و TNF-α با استفاده از کیت و به روش الایزا انحام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 05/0 p< انجام شد.
نتایج: یافته های تحقیق نشان داد که سطوح IL-10 در موش های بیمار در مقایسه با گروه کنترل سالم کاهش معناداری داشت(001/0P<). تمرینات هوازی و تزریق سلول بنیادی موجب افزایش معنادار در سطوح IL-10 در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل بیمار شدند(001/0P<).
نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که ابتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک موجب کاهش سطح اینترلوکین 10 به عنوان یک شاخص ضدالتهابی می‌شود. همچنین، تمرینات هوازی و تزریق سلول‌های بنیادی مزانشیمی توانستند با افزایش معنادار سطوح IL-10، اثرات تعدیل‌کننده‌ای بر وضعیت التهابی ناشی از بیماری داشته باشند. بنابراین، استفاده از این مداخلات می‌تواند به عنوان یک راهکار مؤثر در بهبود اختلالات التهابی مرتبط با سندرم تخمدان پلی‌کیستیک مورد توجه قرار گیرد.