مقدمه: صنعت ورزش در دهه اخیر شاهد تحولات بنیادینی در ساختار کسب‌وکارهای خود بوده است. ظهور فناوری‌های دیجیتال، پلتفرم‌های آنلاین و هوش مصنوعی، فرصت‌های بی‌سابقه‌ای برای کارآفرینی و ایجاد اشتغال در این حوزه فراهم آورده است. با این حال، توسعه اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در ورزش ایران با چالش‌های ساختاری، زیرساختی و راهبردی متعددی مواجه است. هدف این پژوهش، شناسایی ابعاد، مؤلفه‌ها و ارائه چارچوب مفهومی اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در ورزش ایران از طریق مرور نظام‌مند ادبیات پژوهش است. روش‌شناسی: این پژوهش با استفاده از رویکرد مرور نظام‌مند و بر اساس دستورالعمل PRISMA انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه مقالات علمی منتشر شده در پایگاه‌های معتبر داخلی (Magiran، SID، Noormags) و بین‌المللی (Scopus، Web of Science، Google Scholar) در بازه زمانی ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۵ بود. جستجوی سیستماتیک در فروردین ماه ۱۴۰۵ انجام شد. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و ارزیابی کیفیت با استفاده از ابزار CASP، تعداد ۳۷ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش کدگذاری تماتیک استقرایی با نرم‌افزار Maxqda انجام گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها منجر به شناسایی ۱۴۸ کد باز، ۱۹ مفهوم محوری و ۶ مقوله اصلی شامل: (۱) زیرساخت‌های فناورانه، (۲) سرمایه‌گذاری و تأمین مالی، (۳) سیاست‌گذاری و حکمرانی، (۴) آموزش و توسعه سرمایه انسانی، (۵) مدل‌های کسب‌وکار دیجیتال، و (۶) شبکه‌های بازار و بازاریابی شد. بالاترین فراوانی مربوط به مقوله «سیاست‌گذاری و حکمرانی» با ۲۲ درصد از کل کدها بود. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که توسعه پایدار اکوسیستم کارآفرینی دیجیتال در ورزش ایران، در گرو ایجاد تعامل مؤثر میان شش مؤلفه شناسایی‌شده است. ویژگی‌های منحصربه‌فرد ساختار حاکمیتی و اقتصادی ایران، ضرورت بومی‌سازی این چارچوب را بیش از پیش آشکار می‌سازد. پژوهش حاضر، چارچوبی مفهومی برای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی راهبردی در این حوزه ارائه می‌دهد که می‌تواند مبنایی برای پژوهش‌های آینده قرار گیرد.