مقدمه و هدف: اضطراب ارزیابی و امتحان یکی از موانع جدی در مسیر پیشرفت تحصیلی و بهزیستی روانی دانش‌آموزان است که می‌تواند عملکرد شناختی و حتی جسمانی (حرکتی) آنان را مختل سازد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش معنامحور تحصیلی بر احساس معنا و خوش‌بینی تحصیلی در دانش‌آموزان دختر دارای علائم اضطراب امتحان انجام شد.
روش‌شناسی: این مطالعه از نوع شبه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر دزفول در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود. پس از غربالگری اولیه با پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون (TAI)، ۳۰ دانش‌آموز به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره (آزمایش و گواه) تخصیص یافتند. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه‌ای مداخله آموزش معنامحور (مبتنی بر دیدگاه انسان سالم) قرار گرفت. ابزارهای جمع‌آوری داده‌ها شامل پرسشنامه معنای زندگی (MLQ) و پرسشنامه خوش‌بینی تحصیلی (AOQ) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-23 و آزمون‌های تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و تک‌متغیره (ANCOVA) تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که پس از حذف اثر پیش‌آزمون، مداخله معنامحور تأثیر مثبت و معناداری بر ارتقای متغیرهای پژوهش داشته است (p<0.001). میزان تأثیر این مداخله بر احساس معنای تحصیلی (۶۳.۱ درصد) و بر خوش‌بینی تحصیلی (۳۲.۹ درصد) برآورد شد.
نتیجه‌گیری: آموزش معنامحور از طریق بازسازی شناختی، تبیین هدفمندی در فرآیند یادگیری و کاهش ادراک تهدید، می‌تواند به عنوان یک مداخله روان‌شناختی مؤثر جهت ارتقای تاب‌آوری، خوش‌بینی و احساس معنا در محیط‌های آموزشی و حتی ورزشی مورد استفاده مشاوران و مربیان قرار گیرد.