امروزه رویدادهای ورزشی بین‌المللی بزرگ، فراتر از یک رقابت صرف، به ابزاری راهبردی برای ارتقای برند ملی، توسعه گردشگری، جذب سرمایه‌گذاری و افزایش قدرت نرم کشورها تبدیل شده‌اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت راهبردی در ارتقای برند و جایگاه رویدادهای ورزشی بین‌المللی در ایران انجام شده است. این پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بوده و جامعه آماری آن شامل اساتید مدیریت ورزشی، مدیران و کارشناسان اجرایی ورزش کشور می‌باشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ایران برای اخذ میزبانی و برگزاری رویدادهای بزرگ بین‌المللی ورزشی دارای ۷ نقطه قوت، ۱۶ نقطه ضعف، ۹ فرصت و ۹ تهدید است و موقعیت راهبردی آن در وضعیت WT (ضعف‌ها و تهدیدها) قرار دارد. همچنین، مدل ساختاری برند رویدادهای ورزشی در ایران شامل هشت حوزه کلی است: ویژگی‌های رویداد، قابلیت برند رویداد، برندسازی رویداد، بازاریابی رویداد، نوآوری رویداد، عملکرد برند رویداد، مزیت رقابتی رویداد و ارزش برند رویداد. در نهایت، راهبردهای عملیاتی برای ارتقای جایگاه رویدادهای ورزشی ایران در سطح بین‌المللی ارائه شده است.