کاهش قدرت عضلات اندام تحتانی و افت تعادل از عوامل اصلی اختلال در راه‌رفتن سالمندان است. تمرینات قدرتی–تعادلی با هدف تقویت عضلات کلیدی و بهبود کنترل پاسچر، می‌توانند کیفیت راه‌رفتن را ارتقا دهند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تمرینات قدرتی–تعادلی بر پارامترهای فضایی–زمانی راه‌رفتن سالمندان انجام شد. در این مطالعه نیمه‌تجربی، ۳۰ سالمند به‌صورت تصادفی در دو گروه تمرین و کنترل قرار گرفتند. گروه تمرین طی هشت هفته، سه جلسه در هفته، برنامه‌ی تمرینات قدرتی–تعادلی شامل تقویت عضلات اندام تحتانی، تمرینات تعادل ایستا و پویا و تمرینات انتقال وزن را اجرا کرد. پارامترهای فضایی–زمانی شامل طول گام، سرعت گام، زمان گام، کادنس و عرض گام با سیستم تحلیل حرکت اندازه‌گیری شد. تمرینات قدرتی–تعادلی موجب بهبود معنی‌دار طول گام (p=0.014)، سرعت گام (p=0.008)، زمان گام (p=0.041)، کادنس (p=0.019) و عرض گام (p=0.027) شد. کاهش عرض گام و افزایش سرعت گام نشان‌دهنده‌ی بهبود ثبات حرکتی و کنترل پاسچر پس از مداخله است. تمرینات قدرتی–تعادلی تأثیر قابل‌توجهی بر بهبود پارامترهای فضایی–زمانی راه‌رفتن سالمندان دارند و می‌توانند به‌عنوان یک مداخله‌ی مؤثر در برنامه‌های پیشگیری از سقوط و توانبخشی سالمندان مورد استفاده قرار گیرند.