هدف اصلی این پژوهش، طراحی و اعتباریابی مدل مدیریت استراتژیک برای اماکن ورزشی هوشمند از طریق تحول دیجیتال و هوش مصنوعی است، چرا که این فناوری‌ها از یک انتخاب لوکس به ضرورتی استراتژیک برای بقا و رقابت‌پذیری تبدیل شده‌اند و فقدان یک چارچوب یکپارچه در این حوزه احساس می‌شود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، آمیخته (کیفی و کمی) با طرح اکتشافی متوالی و رویکرد علم طراحی است. در فاز کیفی، داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند پیشینه، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان و مطالعه موردی جمع‌آوری و با تحلیل تماتیک کدگذاری شدند. در فاز کمی، داده‌ها از طریق پرسشنامه محقق‌ساخته در میان مدیران و کارشناسان اماکن ورزشی گردآوری و با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفتند. یافته‌ها و بحث پژوهش نشان داد که تحول دیجیتال در اماکن ورزشی یک پدیده پیچیده «اجتماعی-فناورانه» است و هوش مصنوعی تنها زمانی به حداکثر ارزش استراتژیک خود دست می‌یابد که در یک اکوسیستم حکمرانی قوی، همراه با زیرساخت‌های دیجیتال یکپارچه و آمادگی سازمانی بالا ادغام شود. همچنین، مدل پیشنهادی مسیر استقرار مرحله‌ای هوش مصنوعی را تبیین کرد که بر اساس آن، اماکن ورزشی باید ابتدا بر کاربردهای پشت‌صحنه و سپس بر کاربردهای رو در رو تمرکز کنند. در نهایت نتیجه‌گیری شد که توسعه موفقیت‌آمیز اماکن هوشمند نیازمند گذار از «پذیرش پراکنده فناوری» به «مدیریت استراتژیک یکپارچه» است. مدل اعتباریابی‌شده، نقشه‌راهی نظام‌مند برای مدیران و سیاست‌گذاران فراهم می‌آورد تا با غلبه بر موانع ساختاری، تعادل میان اهداف اقتصادی و پایداری زیست‌محیطی را برقرار کرده و تاب‌آوری و خلق ارزش پایدار را در صنعت ورزش تضمین نمایند.