هدف: سالمندی با تغییرات سیستمیک در بدن همراه است که گاه به اختلالات عملکردی منجر می‌شود؛ از تغییرات مرتبط با افزایش سن، از دست دادن تعادل و سقوط است که منجر به کاهش رسیدن اطلاعات لازم در مورد تعادل به سیستم عصبی مرکزی می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی و تحلیل مطالعات موجود در خصوص اثر تمرینات تعادلی بر عملکرد تعادل و پیشگیری از خطر سقوط در افراد سالمند انجام شد.
روش اجرا: پژوهش مروری سیستماتیک حاضر برای بررسی مطالعات انجام شده با موضوع «تاثیر تمرینات تعادلی بر عملکرد تعادل و پیشگیری از خطر سقوط در افراد سالمند» در جوامع ایرانی و غیرایرانی در پایگاه‌های Google Scholar، SID، Magiran و ScienceDirect انجام شد. کلیدواژگان «تمرینات تعادلی»، «عملکرد تعادل»، «خطر سقوط» «سالمندان» و «تمرینات ورزشی» با زبان فارسی و معادل انگلیسی آن‌ها جست‌وجو و بررسی شدند.
یافته‌ها: پس از مرور اولیه تعداد 30 مقاله استخراج شد که از این تعداد، در نهایت تعداد 11 مقاله انتخاب شدند. تعداد کل افراد شرکت کننده در گروه‌های آزمایش و کنترل 430 نفر بودند.
نتیجه‌گیری: پژووهش حاضر نشان داده است مداخلات چندجزئی و ساختارمند نسبت به تمرینات تک‌بعدی اثربخشی بیشتری دارند؛ بنابراین، استفاده از برنامه‌های ترکیبی و متناسب با شرایط فردی سالمندان می‌تواند رویکردی مؤثر برای پیشگیری از سقوط و حفظ استقلال عملکردی آنان باشد.