هدف: کارمندان اداری به دلیل نشستن طولانی‌مدت و کم‌تحرکی، در معرض خطر بالای کمردرد غیراختصاصی قرار دارند که می‌تواند کیفیت زندگی و عملکرد روزمره آنان را کاهش دهد. هدف این پژوهش بررسی تأثیر ۱۶ هفته تمرینات حرکات اصلاحی بر کیفیت زندگی کارمندان مرد مبتلا به کمردرد غیراختصاصی تحت‌حاد بود.
روش‌ها: این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. نمونه آماری شامل ۳۶ نفر از کارمندان مرد شرکت البرز توربین گروه مپنا بود که به صورت مساوی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله به مدت ۱۶ هفته، هفته‌ای دو جلسه ۶۰ دقیقه‌ای تمرینات اصلاحی ساختاریافته انجام دادند. برنامه تمرینی شامل مهار و کشش عضلات کوتاه‌شده، فعال‌سازی عضلات تثبیت‌کننده مرکزی و تمرینات ثبات مرکزی پیشرفته بود. گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL-Bref) بود. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تی زوجی و تی مستقل در سطح معنی‌داری ۰٫۰۵ استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد در گروه مداخله میانگین تمامی مؤلفه‌های کیفیت زندگی در پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون افزایش یافت. بیشترین بهبود مربوط به سلامت جسمانی بود که از 23.94±4.16 به 25.61±3.31 رسید. همچنین سلامت روان، سلامت اجتماعی، سلامت محیط و کیفیت عمومی نیز افزایش پیدا کردند، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. نتایج آزمون تی زوجی نشان داد تفاوت پیش‌آزمون و پس‌آزمون در تمامی مؤلفه‌های کیفیت زندگی در گروه مداخله معنادار بود (P<0.05). همچنین آزمون تی مستقل نشان داد در مرحله پس‌آزمون، گروه مداخله در مؤلفه‌های سلامت جسمانی، سلامت روان و سلامت محیط عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت (P<0.05).
نتیجه‌گیری: تمرینات حرکات اصلاحی می‌تواند کیفیت زندگی کارمندان مرد مبتلا به کمردرد غیراختصاصی را به طور معناداری بهبود بخشد. این تمرینات به ویژه در ارتقای سلامت جسمانی، روانی و محیطی مؤثر بوده و می‌توانند به عنوان روشی غیردارویی در محیط‌های کاری مورد استفاده قرار گیرند.