پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه به‌کارگیری نظام مدیریت استعداد و کاهش تمایل به ترک خدمت با میانجیگری اشتیاق شغلی در بین کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر روش توصیفی–پیمایشی و از نظر نوع روابط، همبستگی و از نظر کنترل متغیرها، غیرآزمایشی است. همچنین از نظر شیوه گردآوری داده‌ها، به‌صورت کتابخانه‌ای و میدانی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل 250 نفر از کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی بود که حجم نمونه با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای و بر اساس جدول کرجسی و مورگان، 165 نفر تعیین شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های کاهش تمایل به ترک خدمت ، پرسشنامه مدیریت استعداد ، و پرسشنامه اشتیاق شغلی جمع‌آوری شد. و همچنین روایی پرسشنامه با بهره گیری از نظرات اصلاحی استاد راهنما تعیین شد و پایایی هر سه پرسشنامه با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب 79 / 0 و 81 / 0 و 80 / 0 به دست آمد.
یافته‌های پژوهش نشان داد که بین نظام مدیریت استعداد و تمایل به ترک خدمت رابطه معناداری وجود دارد. همچنین بین نظام مدیریت استعداد و اشتیاق شغلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. علاوه بر این، بین اشتیاق شغلی و کاهش تمایل به ترک خدمت نیز رابطه معناداری تأیید گردید. در نهایت، آزمون مدل مفهومی پژوهش نشان داد که شاخص‌های کلی برازش مدل در وضعیت مطلوب قرار دارند و مدل از برازش مناسبی برخوردار است.در مجموع، نتایج بیانگر آن است که نظام مدیریت استعداد از طریق افزایش اشتیاق شغلی می‌تواند نقش مهمی در کاهش تمایل به ترک خدمت کارکنان ایفا کند. بنابراین توجه به پیاده‌سازی مؤثر نظام مدیریت استعداد با رویکرد تقویت اشتیاق شغلی در سازمان‌ها، به‌ویژه سازمان‌های ورزشی، امری ضروری و راهبردی محسوب می‌شود.