حافظ شاعر بزرگ قرن هشتم و کسی که در تاریخ ادبیات فارسی در به اوج رساندن غزل شهرت دارد در این مقاله مورد نقد و بررسی ما قرار گرفته است. در طی سالیان دراز همواره صاحب نظران بر این عقیده بوده اند که غزلیات حافظ بر سایران غزل سرایان برتری دارد اما اکنون در این مقاله می‌خواهیم بررسی کنیم که لطف ویژه غزلیات حافظ به دلیل نوآوری های اوست یا نتیجه تکامل اندیشه شاعران پیش از خود ما در این مقاله به صورت اختصاصی غزلیات حافظ را با خواجوی کرمانی مقایسه میکنیم و بررسی می‌کنیم که تاثیر پذیری حافظ از خواجو در بهره گیری از مضامین موجود در شعر خواجوی کرمانی بوده است یا نه از این اندازه فرا تر رفته و حافظ شیرازی در شیوه بیان و ترکیبات زبانی نیز تحت تاثیر خواجوی کرمانی قرار گرفته است. در این پژوهش با بهره گیری از روش کتابخانه ای و تحلیل و تطبیق اشعار به صورت منحصر بفرد به چگونگی تاثیر پذیری حافظ از خواجوی کرمانی را بررسی می‌کنیم.هدف از انجام این پژوهش این است که دریابیم که شاعران‌ شاخصی همچون حافظ نیزاز سبک و شیوه دیگران بهره برده اند یا خیر و این بهره گیری چه میزان در موفقیت آنها تاثیر داشته است و آیا این تاثیر پذیری تنها در حوزه مضمون و اندیشه بوده است یا اینکه تقلید در عرصه زبانی را هم به دنبال داشته است واز آن مهم تر پاسخ به این سوال‌ که‌ آیا این یک تاثیر پذیری و تضمین در زمینه ادبیات بوده یا تقلیدی آگاهانه