تحلیل گفتمان انتقادی به عنوان یکی از روش‌های هدفمند و عمل‌گرای تحلیل متون ادبی در بستر اجتماعی، به تجزیه و تحلیل زبان می‌پردازد و هدف آن، آشکارسازی روابط پنهان قدرت و فرایندهای ایدئولوژیک است. رمان لم‌یزرع نوشتۀ محمدرضا بایرامی نیز به عنوان اثری در حوزۀ دفاع مقدس و جنگ تحمیلی به دو گفتمان جنگ و مذهب می‌کوشد با قرار دادن عشقی که سنت‌های قبیله‌ای از حصول آن جلوگیری می‌کند و پیوندش با مرگ شخصیت اصلی داستان، به طور ضمنی اما مستقیم به سنت‌های قبیله‌ای و غلط برخی مناطق که خود ریشه در ایدئولوژی دارد، می‌تازد و خاطرنشان می‌کند که زندگی در گرو عشق معنا می‌یابد و اگر عشق به فرجام نرسد، نابودی در کمین انسان‌هاست و این نابودی به دست پدری رقم می‌خورد که با ایدئولوژی و تعصبی دیگر و با عنوان‌های پر زرق و برقی چون وطن دوستی، هویت ملی و عشق به میهن، می‌خواهد ریشۀ نوع‌دوستی و انسانیت را بخشکاند. نویسنده در گفتمان جنگی خود با گزینش هوشمندانۀ نام‌ها که ضمن داشتن معنای متناسب با ویژگی‌های شخصیتی و فرجام اشخاص، معانی استعاری نیز دارند و در پیوند با مدلول‌هایی در دل متون تاریخی، دینی و ادبی، ذهن ما را متوجه آن‌ها می‌کند، به تحلیل گفتمان اثر در سطح توصیف، جانی دوباره می‌بخشد. او حتی در انتخاب نام عنوان اثر، علاوه بر معنای تاریخی آن در جنایت الدجیل توسط صدام به سرزمین آرزوهای «سعدون» اشاره دارد که که دیگر زراعت و تلویحاً زندگی در آن جریانی ندارد و چون زمینی سوخته، در حال خشک شدن و نابودی است. همچنین در گفتمان جنگ در اثر مضمون پسرکشی و تقدیرگرایی در مواجهه با آثاری ادبی و تاریخی پیشین همچون حماسۀ شاهنامه، داستان‌های هزار و یک شب، رمان پل معلق، داستان حضرت ابراهیم در کتب مقدس و داستان شیرین و فرهاد در آثار کلاسیک منظوم فارسی همچون آثار نظامی، عناصر بینامتنیتی داستان خود را فریاد می‌زند که می‌توان آن‌ها را در سطح تبیین در گفتمان انتقادی مورد بررسی دقیق قرار داد. در گفتمان مذهب نیز نویسنده به تقابل آشکار دو هویت ملی ایران و عراق، ایرانی و عرب، سنی و شیعه، شیعۀ ایران و شیعۀ عراق اشاره کرده و این تقابل‌ها و دوگانگی‌ها را در سطح خرد موجب ایجاد اختلافات فکری، فرهنگی، مذهبی و اجتماعی میان افراد و شکل‌گیری افکار تعصب‌آلود از سوی مردم و در سطح کلان عامل شکل‌گیری ایدئولوژی از سوی حکومت و آغاز جنگ میان ایران و عراق می‌داند. البته به زعم بایرامی در این رمان، برخی سیاست‌های دوران آغازین جمهوری اسلامی و بیانات امام خمینی(ره) مبنی بر بیداری اسلامی در سراسر منطقه که صدام را از برپایی انقلاب مردم عراق بسیار می‌ترساند، عامل افزایش تنش میان ایران و عراق و در نهایت جنگ میان آن دو بوده است. افزون بر این‌ها، اشارۀ ضمنی داستان به جنایت صدام در الدجیل در حق شیعیان منطقۀ مذکور، تأثیر عمیق شیعیان در کشور عراق را برجسته می‌سازد. به هر ترتیب نویسنده در دو گفتمان غالب جنگ و مذهب در رمان لم‌یزرع با مخالفت ضمنی با ایدئولوژی جنگ افروزانه و تعصبات و سنت‌های غلط قبیله‌ای در برخی مناطق درصدد القای صلح، نوع‌دوستی و پرهیز از کشتار و جنگیدن است؛ نگرشی که با توجه به دیگر آثار نویسنده و دیگر نویسندگان حوزۀ دفاع مقدس، نگاهی جدید و تحولی محسوب شده و در دهۀ نود شمسی به بعد در گفتمان انقلاب اسلامی ایران نیز به وجود آمده است.