پروین اعتصامی (۱۲۸۵–۱۳۲۰) از برجسته‌ترین شاعران زن معاصر ایران است که اشعارش به عنوان بازتابی روشن از شرایط اجتماعی دوران پهلوی اول شناخته می‌شوند. این پژوهش با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و با انتخاب دیوان پروین به‌عنوان جامعه اصلی، به بررسی مضامین عدالت اجتماعی، نابرابری طبقاتی، جایگاه زن و نقد استبداد در اشعار او می‌پردازد. روش کار شامل جمع‌آوری داده‌ها به‌صورت کتابخانه‌ای و تحلیل محتوای کیفی است که به استخراج مضامین اصلی و بررسی آن‌ها کمک می‌کند. نتایج این تحقیق حاکی از آن هستند که عدالت اجتماعی بیشترین حضور را در اشعار پروین دارد و پس از آن، نقد استبداد و نابرابری طبقاتی، جایگاه مهمی را به خود اختصاص داده‌اند. اگرچه تعداد اشعار مرتبط با جایگاه زن کمتر است، اما این اشعار به وضوح به طرح مسائل زنان در جامعه سنتی ایران و امکان تأثیرگذاری بر نگرش‌ها و تغییرات اجتماعی می‌پردازند. این پژوهش نشان می‌دهد که آثار پروین اعتصامی نه تنها به عنوان نمونه‌های ارزشمند ادبی بلکه به عنوان منابع غنی‌ای در درک تحول اجتماعی و فرهنگی ایران محسوب می‌شوند و می‌توانند الهام‌بخش نسل‌های آینده در مسیر تحقق عدالت اجتماعی و برابری باشند.