این پژوهش به بررسی و مقایسه‌ی پاداش اعمال نیک در بهشت بین دو اثر مشهور ادبی، ارداویراف‌نامه (اثر دینی زرتشتی)و کمدی الهی (بر پایه مذهب کاتولیک مسیحی)، و معراج‌نامه‌های فارسی (بر اساس دین مبین اسلام) با روش کتابخانه‌ای می‌پردازد. هدف، تحلیل ساختار و محتوای نعمات بهشتی است که به عنوان پاداش نیکوکاران در ادیان الهی ترسیم شده‌اند. در ارداویراف‌نامه، پاداش‌ها ماهیّت اخلاقی و محیطی دارند؛ در کمدی الهی، نعمات روحی-معرفتی و شامل هم‌نشینی با بزرگان هستند؛ و در معراج‌نامه‌های فارسی، پاداش‌ها شامل طیف وسیعی از لذّت‌های حسّی (دیداری، شنیداری، چشایی و لامسه) در کنار سعادت روحی ورسیدن به رضوان الهی است. این مقایسه نشان می‌دهد که علیرغم اشتراک در لزوم پاداش متناسب با عمل درادیان الهی، تجلّی این پاداش‌ها در هر فرهنگ منحصر به فرد است.