معماری هنر ساختن فضا و فضا، عصاره معماری است. در هنر طراحی و معماری، فضای ذهنی و روابط منطقی آن آغاز میشود و فضای عینی و علمی می انجامد. انسان در فضای معماری تفکر میکند و پس از زندگی در آن فضایی را خلق میکند. واژه منظر با مفاهیم پیچیده عینی و ذهنی و ابعاد گسترده فیزیکی و غیر فیزیکی همواره محل بحث صاحب نظران در موارد فکری مرتبط با محیط زیست، جغرافیا، طراحی شهری، معماری و سایر رشته های وابسته بوده است. زمانی که فعالیت معماری معطوف به طبیعت و مناظر طبیعی میشود و در قالب علم معماری منظر نمود پیدا میکند. یکی از مسایل مهم زیستگاه های جوامع انسانی نگرش مسایل بومی و بوم آوردی سرزمین بدون در نظر گرفتن مسایل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اقلیمی هر سرزمین میباشد که با توجه به آن طراحی میشود. بوم شناسی منظر با مطالعه الگو ها و فرایند های منظر می پردازد و همزمان گامی فراتر از تحلیل علمی، عوامل مداخله گر انسانی و متغییر های فرهنگی همگام با متغییر های محیط فیزیکی و طبیعی مورد مداخله است به همین دلیل بوم شناسی در منظر طبقه بندی متفاوتی دارد. هر طراحی برای زندگی انسان با مقوله هنر و مفاهیم زیبایی شناسانه مواجه میشوند. بحث "زیبایی شناسی معماری" مبانی نظری و کیفی در طراحی مارا به بررسی بیشتر عناصر خلق زیبایی و یا ارزیابی این مفهوم هدایت میکند. زیبایی شناسی پدیده ای کاملا حسی است و انسان به عنوان اشرف مخلوقات دارای قوه تعقل و درک است. اصول زیبایی شناسی طبیعی که رابطه حسی و عاطفی با زیبایی ها و جلوه های طبیعی را بیان میکند و در سنجش آن موثر خواهد بود. عملکرد و فرم در ساختار معماری که چرخشی میان هستی(انسان) و کالبد سخت(فرم و جنس بنا) شکل گرفته است در حالیکه میخواهد به نیاز های انسان پاسخ دهد.