شنبليله گياهي يك ساله متعلق به تيره ي بقولات است كه سابقه ي كاشت طولاني در ايران دارد .توده هاي متنوعي از اين گياه در كشور يافت مي شود، و لازم است كه تحقيق كاملي به منظور شناسايي و ارزيابي اين توده ها صورت پذيرد .تعداد كروموزومهاي سوماتيكي 2n =16 ،خودبارور و علفی یک¬ساله که به عنوان یک محصول علوفه¬ای، دانه-ای و همچنین به عنوان سبزی کشت می‌شود (امید بیگی، 1379). ارتفاع آن با توجه به شرایط اقلیمی محل بین 40-60 سانتی¬متر است. گل‌های آن دو جنسی، سفید، زرد و بندرت بنفش رنگ می¬باشد. میوه آن غلاف ¬دار و به طول 12-10 سانتی متر می¬باشد. در هر غلاف 10-20 عدد بذر وجود دارد. گیاه دارای دمبرگ بلند و سه برگچه است که این سه برگچه از ویژگی¬های خانواده بقولات است. برای کشت آبی 45 الی 100 کیلوگرم بذر در هکتار و برای کشت دیم 17 الی 22 کیلوگرم بذر در هکتار لازم است.از آنجا كه بسته به نوع نمونه گياه و اينكه هر گياهي با توجه به نوع بافت و ساختمان و تركيبات و مواد موجود نياز به حلال خاص خود را دارد در مورد گياه شنبليله به منظور تعيين بهترين حلال براي استخراج عصاره شنبلیله، حلال هاي مختلف قطبي و غيرقطبي از هگزان تا آب اسيدي مورد آزمايش قرار گرفتند نتایج آزمایشات نشان دادند که بهترين روش براي استخراج عصاره شنبلیله(از نظر بیشترین غلظت حاصل درکمترین زمان بعد از قلیان حلال) استفاده از حلال های ذیل است.حلال متانول:آب مقطر(50: 50)، ان هگزان: متانول(50 :50 )، متانول: ان هگزان(30 :70)، باید این نکته را مد نظر داشت که هر حلالی توانایی استخراج مواد خاصی را دارد و از این نظر محلولی از حلالها گاهاً می تواند برای رسیدن به مواد استخراجی بیشتر کار گشا باشد. نکته دیگر اینکه در مواردی که استفاده های خوراکی و دارویی شنبلیله ضروری باشد بهتر است به جای ان هگزان از الکل متانول 80% استفاده شود که تفکیک و جدا سازی حلال از عصاره بهتر و ساده تر است و عوارض نخواهد داشت.