اسپند (Peganum harmala L.) یکی از گیاهان دارویی مهم و بومی مناطق مختلف ایران است که سابقه طولانی در طب سنتی دارد. وجود مجموعه‌ای از متابولیت‌های ثانویه، به‌ویژه آلکالوئیدهای گروه بتا-کاربولین، موجب شده است این گیاه در سال‌های اخیر مورد توجه مطالعات فیتوشیمیایی و داروشناختی قرار گیرد. دانه‌ها، ریشه و سایر اندام‌های اسپند حاوی ترکیبات زیست‌فعالی نظیر هارمین، هارمالین و هارمالول هستند که هر یک می‌توانند در ایجاد طیف متنوعی از فعالیت‌های زیستی این گیاه نقش داشته باشند. بررسی مطالعات انجام‌شده نشان می‌دهد که عصاره‌ها و ترکیبات خالص‌شده اسپند دارای فعالیت‌های زیستی متعددی هستند و از این منظر، ظرفیت قابل‌توجهی برای تحقیقات دارویی و زیست‌پزشکی دارند. با وجود کاربرد دیرینه اسپند در طب سنتی، تفاوت در ترکیب شیمیایی عصاره‌ها، مقدار آلکالوئیدها و شرایط مصرف، ضرورت بررسی دقیق‌تر شواهد علمی موجود را نشان می‌دهد. در این مقاله، مطالعات مربوط به ترکیبات شیمیایی، کاربردهای سنتی و فعالیت‌های داروشناختی P. harmala بررسی و جمع‌بندی شده و نقش آلکالوئیدهای بتا-کاربولین، به‌ویژه هارمین و هارمالین، در فعالیت‌های زیستی گزارش‌شده مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این بررسی، ارائه تصویری جامع از ظرفیت‌های دارویی اسپند و فراهم‌کردن زمینه‌ای برای مطالعات آینده در زمینه شناسایی، ارزیابی و کاربرد ترکیبات زیست‌فعال این گیاه است.