امروزه با افزایش چالش‌های مرتبط با امنیت غذایی، تغییرات اقلیمی، نوسانات بازار و پیچیده‌تر شدن زنجیره تأمین محصولات کشاورزی، ارتقای امنیت ذخیره‌سازی غلات به یکی از اولویت‌های اصلی در مدیریت بخش کشاورزی تبدیل شده است. در این میان، بهره‌گیری از رویکردهای آینده‌پژوهانه می‌تواند نقش مؤثری در شناسایی تهدیدها، پیش‌بینی ریسک‌های آتی و بهبود تصمیم‌گیری‌های مدیریتی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آینده‌پژوهی در مدیریت غلات بر بهبود امنیت ذخیره‌سازی با نقش میانجی مدیریت ریسک انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی و از نوع علی–تبیینی است. جامعه آماری پژوهش شامل 236 نفر از کارکنان، مدیران و کارشناسان مرتبط با حوزه مدیریت، بهره‌برداری و نگهداری سیلوهای ذخیره‌سازی غلات بوده که به روش سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌های پژوهش از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری شد و برای تحلیل داده‌ها از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که آینده‌پژوهی در مدیریت غلات تأثیر مثبت و معناداری بر مدیریت ریسک دارد (β=0.607, T=16.809). همچنین، مدیریت ریسک تأثیر مثبت و معناداری بر امنیت ذخیره‌سازی غلات نشان داد (β=0.497, T=10.070). علاوه بر این، اثر مستقیم آینده‌پژوهی بر امنیت ذخیره‌سازی نیز مثبت و معنادار بود (β=0.360, T=6.902). نتایج تحلیل اثرات غیرمستقیم نیز نشان داد که مدیریت ریسک نقش میانجی معناداری در رابطه بین آینده‌پژوهی و امنیت ذخیره‌سازی غلات ایفا می‌کند و مقدار اثر غیرمستقیم برابر با 0.302 به دست آمد. بر اساس یافته‌ها، آینده‌پژوهی از طریق بهبود توان سازمان در شناسایی تهدیدها، تحلیل عدم‌قطعیت‌ها و آمادگی در برابر بحران‌های احتمالی، زمینه ارتقای مدیریت ریسک و در نهایت افزایش امنیت ذخیره‌سازی غلات را فراهم می‌کند. در نتیجه، تلفیق رویکردهای آینده‌پژوهانه با سیستم‌های مدیریت ریسک می‌تواند راهبردی مؤثر برای کاهش آسیب‌پذیری سیلوها، افزایش بهره‌وری و تقویت امنیت غذایی باشد.