کومارین‌ها از مهم‌ترین ترکیبات هتروسیکلی طبیعی با گستره وسیعی از منابع گیاهی و کاربردهای زیستی و صنعتی هستند. هدف این مقاله، مرور منابع طبیعی، ساختار و طبقه‌بندی کومارین‌ها، روش‌های مهم سنتز و مهم‌ترین فعالیت‌های زیستی گزارش‌شده برای این خانواده از ترکیبات است. کومارین نخستین‌بار در سال ۱۸۲۰ از دانه تونکا استخراج شد و امروزه مشتقات متنوع آن از گیاهان دارویی و منابع طبیعی مختلف جداسازی یا به روش‌های سنتزی تهیه می‌شوند. بر اساس مطالعات مرورشده، کومارین‌ها به چهار گروه اصلی شامل کومارین‌های ساده، فورانوکومارین‌ها، پیرانوکومارین‌ها و بنزوکومارین‌ها تقسیم می‌شوند. واکنش‌های پرکین، پچمن و به‌ویژه تراکم کونووناگل از روش‌های مهم تهیه این ترکیبات و مشتقات آن‌ها هستند و در سال‌های اخیر روش‌های سبز، چندجزئی، فراصوتی و نانوکاتالیزوری نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند. از نظر زیستی، فعالیت‌های ضدباکتریایی، ضدقارچی، آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی، ضدسرطانی، ضدویروسی و مهار استیل‌کولین‌استراز برای برخی اعضای این خانواده گزارش شده است. تنوع ساختاری و قابلیت اصلاح شیمیایی هسته کومارین، این خانواده را به چارچوبی ارزشمند در شیمی دارویی و طراحی ترکیبات زیست‌فعال تبدیل کرده است.