فناوری نانو در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین در کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است و نانوذرات به دلیل ویژگی‌هایی مانند اندازه بسیار کوچک، سطح ویژه بالا و قابلیت برهم‌کنش با ساختارهای زیستی، ظرفیت قابل توجهی برای استفاده در تولید و حفاظت از گیاهان دارند. این مواد می‌توانند بر فرایندهایی مانند جوانه‌زنی، رشد، تغذیه معدنی، فتوسنتز و پاسخ گیاه به تنش‌های محیطی اثر بگذارند. با این حال، اثر نانوذرات همواره مثبت نیست و عواملی مانند نوع و اندازه ذره، غلظت، ویژگی‌های سطحی، روش¬کاربرد، مرحله رشد و گونه گیاهی می‌توانند نتیجه نهایی را تغییر دهند. در غلظت‌ها و شرایط مناسب، برخی نانوذرات موجب بهبود رشد، افزایش کارایی جذب عناصر و تقویت سامانه‌های دفاعی گیاه می‌شوند؛ در مقابل، مواجهه نامناسب می‌تواند با تولید بیش از حد گونه‌های فعال اکسیژن، اختلال در غشاها، کاهش رشد و سایر نشانه‌های سمیت همراه باشد. در این مقاله، انواع مهم نانوذرات، مسیرهای جذب و انتقال آن‌ها در گیاه، مکانیسم‌های اثر، کاربردهای کشاورزی و مهم‌ترین اثرات مثبت و منفی آن‌ها بررسی شده است. شواهد موجود نشان می‌دهد که ارزیابی نانوذرات باید بر اساس نوع ماده، دوز مصرفی و شرایط زیستی و محیطی انجام شود و نمی‌توان یک پاسخ ثابت را برای تمام نانوذرات و گیاهان در نظر گرفت.