فلزات سنگین از جمله مهم‌ترین منابع آلودگی محیط زیست هستند که با ایجاد تنش اکسایشی در موجودات زنده، عملکرد آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در این پژوهش، اثر فلز سنگین نیکل بر فعالیت و پایداری حرارتی آنزیم پراکسیداز ترب کوهی (HRPC) مورد بررسی قرار گرفت. سنجش فعالیت آنزیم در حضور و عدم حضور نیکل در دمای اتاق و پس از انکوباسیون در دمای ۷۰ درجه‌ی سلسیوس انجام شد. نتایج نشان داد که نیکل در شرایط بهینه (دمای اتاق) تأثیر معنی‌داری بر فعالیت آنزیم ندارد؛ اما در شرایط تنش دمایی باعث کاهش پایداری حرارتی آنزیم می‌شود. همچنین، محاسبه‌ی نیمه‌عمر فعالیت آنزیم نشان داد که نیکل زمان پایداری آنزیم را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. بررسی پارامترهای سینتیکی که با استفاده از نمودار ادی-هافستی انجام شد، گویای عدم تأثیر نیکل بر تمایل اتصال سوبسترای هیدروژن پراکسید به آنزیم است. بر اساس نتایج می‌توان گفت یکی از مکانیسم‌های اثر فلزات سنگین نیکل بر آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان گیاهی، کاهش پایداری این آنزیم‌ها در شرایط تنش‌زا است.