افزایش قیمت پودر ماهی و نگرانی‌های زیست‌محیطی ناشی از وابستگی به آن، صنعت آبزی‌پروری را به سمت یافتن منابع پروتئینی جایگزین سوق داده است. اسپیرولینا به‌عنوان یک ریزجلبک غنی از پروتئین، اسیدهای چرب ضروری، ویتامین‌ها، مواد معدنی و رنگدانه‌هایی مانند فیکوسیانین و کاروتنوئید، پتانسیل بالایی برای جایگزینی پودر ماهی در جیره‌های غذایی آبزیان دارد. در گونه‌های همه‌چیزخوار مانند تیلاپیای نیل، گربه‌ماهی آفریقایی و کپور معمولی، اسپیرولینا در سطوح جایگزینی بالا باعث بهبود نرخ رشد ویژه، کاهش ضریب تبدیل خوراک و افزایش وزن نهایی می‌شود که نشان‌دهنده بهبود عملکرد رشد در این نوع گونه‌ها است. در مقابل، در گونه‌های گوشت‌خوار مانند قزل‌آلا و سی‌باس اروپایی، سطوح بالای جایگزینی با کاهش رشد و افزایش ضریب تبدیل خوراک همراه بوده است، هرچند در سطوح پایین عملکرد مثبتی مشاهده شد. اسپیرولینا با افزایش فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی و ایمنی غیراختصاصی، مقاومت آبزیان را در برابر بیماری‌ها افزایش می‌دهد و نیاز به آنتی‌بیوتیک‌ها را کاهش می‌دهد. افزودن آن به جیره باعث بهبود رنگ گوشت، افزایش پروتئین خام و کاهش چربی گوشت شده و ماندگاری محصول را در شرایط سرد بهبود می‌بخشد. بااین‌حال، چالش‌هایی نظیر هزینه بالای تولید، مشکلات فنی در تولید انبوه، کیفیت متغیر محصول و تعیین سطح بهینه جایگزینی برای گونه‌های مختلف، به‌ویژه گونه‌های گوشت‌خوار که سطوح بالای جایگزینی در آن‌ها با کاهش رشد همراه است، موانعی بر سر راه استفاده گسترده از این جلبک در صنعت آبزی‌پروری هستند. درنهایت،تغذیه با ریزجلبک اسپیرولینا به‌عنوان یک راهکار پایدار، نقش مؤثری در کاهش وابستگی به پودر ماهی و ارتقای کیفیت محصول در صنعت آبزی‌پروری ایفا می کند.