اسپیرولینا، یک سیانوباکتری‌فتوسنتزکننده (ریزجلبک سبز-آبی)، به دلیل ارزش تغذیه‌ای بالا و دارابودن ترکیبات زیست‌فعال، به‌عنوان یکی از مکمل‌های خوراکی طبیعی امیدبخش در تغذیه دام، طیور و زنبور عسل شناخته می‌شود. این مقاله مروری با هدف بررسی اثرات اسپیرولینا بر عملکرد تولیدی، سلامت و کیفیت محصولات در گونه‌های مختلف دامی انجام شد. بررسی مطالعات نشان داد که مصرف اسپیرولینا در گاوهای شیری موجب بهبود تولید و کیفیت شیر، راندمان خوراک و عملکرد شکمبه می‌شود. در طیور، این مکمل با افزایش تولید و کیفیت تخم‌مرغ، بهبود ضریب تبدیل خوراک، تقویت پاسخ ایمنی و افزایش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی همراه است. همچنین، در گوسفند و بز، مصرف اسپیرولینا موجب بهبود رشد، افزایش میانگین افزایش وزن روزانه، ارتقای قابلیت هضم مواد مغذی و افزایش بهره‌وری تولید می‌شود. در زنبور عسل نیز این ریزجلبک با بهبود رشد کلنی، تقویت سیستم ایمنی، تعدیل میکروبیوتای روده و ارتقای کیفیت عسل، از جمله افزایش ترکیبات فنولی و بهبود پروفایل اسیدهای چرب، همراه بوده است. در مجموع، شواهد موجود نشان می‌دهد که اسپیرولینا می‌تواند به‌عنوان یک افزودنی خوراکی طبیعی، ایمن و پایدار، نقش مؤثری در بهبود عملکرد تولیدی، سلامت و کیفیت محصولات دامی ایفا کند. با این حال، تعیین سطح بهینه مصرف آن برای گونه‌های مختلف، با توجه به شرایط تغذیه‌ای، مدیریتی و فیزیولوژیک، نیازمند انجام مطالعات بیشتر است.