زمینه و هدف: این پژوهش به بررسی تأثیر توسعه آموزش‌های ضمن خدمت بر توانمندسازی شغلی کارکنان نزاجا با نقش میانجی انگیزش در راستای کاربست پذیری بیانیه گام دوم انقلاب پرداخته است.
روش شناسی: این تحقیق از حیث هدف، کاربردی، از نظر شیوه گردآوری داده‌ها، توصیفی- تحلیلی و از لحاظ ماهیت، کمی می‌باشد. قلمرو زمانی تحقیق، سال 1403 می‌باشد. ابزار گردآوری اطلاعات در این تحقیق، پرسشنامه استاندارد و جامعه آماری آن شامل کلیه کارکنان نزاجا(قشر افسران) می‌باشد. نمونه آماری تحقیق با توجه به فرمول کوکران در جامعه نامحدود در وهله اول مبتنی بر نمونه‌گیری خوشه‌ای و نمونه‌گیری تصادفی در دسترس در مرحله دوم از میان افسران نزاجا انتخاب گردید. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد بومی شده، جمع آوری گردید که روایی محتوای آن توسط اساتید و خبرگان و روایی سازه با روش تحلیل عاملی و پایایی از طریق مقادیر الفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. سپس بر اساس داده های بدست آمده، ابتدا به بررسی برازش الگوی پژوهش مبتنی بر تحلیل عاملی تاییدی و به جهت آزمون فرضیه ها از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS استفاده گردید.
نتیجه گیری و یافته‌ها: براساس نتایج بدست آمده، توسعه آموزش‌های ضمن خدمت بر انگیزش و توانمندسازی شغلی کارکنان و انگیزش بر توانمندسازی شغلی کارکنان نزاجا، تأثیر مثبت و معناداری دارد. در نهایت با توجه به نقش میانجی انگیزش، باید بصورت توامان و با تفرک سیستمی به این 3مقوله در راستای بهره وری سازمانی توجه نمود.