هدف و زمینه: با توجه به تغییرات فناورانه گسترده در نظام بانکی کشور و گذار ناگهانی بانک سپه به سیستم جامع جدید در خردادماه ۱۴۰۴، فشار روانی و شغلی مضاعفی بر کارکنان صف وارد شد. در چنین شرایطی، سبک رهبری مدیران نقشی کلیدی در ارتقای تاب‌آوری کارکنان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر رهبری تحول‌آفرین بر تاب‌آوری کارکنان مدیریت شعب منطقه چهار تهران بانک سپه انجام شد.
روش پژوهش: روش تحقیق از نوع کاربردی و توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شعب منطقه چهار (۹۳۰ نفر) بود که بر اساس فرمول کوکران، ۲۷۲ نفر به صورت نمونه گیری طبقه‌ای متناسب انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد باس و ریجیو (۲۰۰۶) برای سنجش رهبری تحول‌آفرین و پرسشنامه لوتانز و یوسف (۲۰۱۷) برای سنجش تاب‌آوری کارکنان بود. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ بالاتر از0.7 تأیید شد و داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS تحلیل گردید.
یافته‌ها: نشان داد تمامی ابعاد رهبری تحول‌آفرین (تأثیر آرمانی، انگیزش الهام‌بخش، تحریک ذهنی و ملاحظات فردی) تأثیر مثبت و معناداری بر تاب‌آوری کارکنان دارند. در میان آن‌ها، «انگیزش الهام‌بخش» بیشترین اثر را بر ارتقای تاب‌آوری نشان داد.
نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن است که توسعه مهارت‌های رهبری تحول‌آفرین می‌تواند انعطاف‌پذیری و توان بازیابی کارکنان را در شرایط بحرانی افزایش داده و در نهایت موجب بهبود کیفیت خدمات و پایداری سازمانی شود. نوآوری این پژوهش تمرکز بر یک بحران واقعی فناورانه در بانک سپه و بررسی کارکنان صف به‌عنوان گروهی است که بیشترین فشار ناشی از تغییرات را تجربه کرده‌اند.