زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی پیشران‌های موثر در مسیر آموزش- یادگیری تا بهزیستی منابع انسانی در کارکنان شهرداری تهران اجراشده است.
روش پژوهش: روش تحقیق در این پژوهش از نظر ماهیت، توصیفی – تحلیلی؛ هدف، کاربردی و اجرا، پیمایشی است. همچنین ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه است. جامعه آماری پژوهش شامل 130 نفر از کارکنان معاونت برنامه‌ریزی و توسعه سرمایه انسانی یکی از مناطق 22 گانه شهرداری شهر تهران بود، که از این تعداد 112 نفر به روش تصادفی ساده و بر اساس فرمول کوکران به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها بر اساس پرسشنامه استاندارد تعدیل‌شده با طیف پنج گزینه‌ای لیکرت بود. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوا و سازه تائید شد و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت. بمنظور تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار Spss 25 و جهت آزمون کیفیت مدل ساختاری از روش Smart- PLS استفاده‌شده است.
یافته‌ها: ضمن مرور ادبیات و پیشینه تحقیق پس از شناسایی مفاهیم عملیاتی یادگیری و رفاه از منظر کارکنان در شهرداری مذکور و بررسی نتایج پرسشنامه‌های تکمیل‌شده در سازمان موردبررسی، اثربخشی آموزش، یادگیری و بهزیستی کارکنان به‌عنوان یک فرآیند پیچیده و چندجانبه جلوه‌گر شد، چراکه علی‌رغم اینکه تأثیرگذاری آموزش بر یادگیری و درنتیجه رفاه کارکنان متصور بود اما نتایج حاکی از تأثیرات محسوس و نامحسوس عوامل مداخله‌گر و میانجی در این حوزه بود؛ به‌گونه‌ای که فرضیات تحقیق مورد تائید واقع نشد.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که در جامعه آماری موردمطالعه، فرآیندهای آموزش - یادگیری، تضمین‌کننده مؤلفه‌های بهزیستی ازجمله بهزیستی روان‌شناختی، بهزیستی شغلی و بهزیستی فردی نیست. بنابراین، می‌توان اذعان داشت که در آموزش‌های توانمندافزایی سازمانی، علاوه بر مسائل روان‌شناختی، شخصیتی، خانوادگی و تجربیات زیسته کارکنان، شایسته است عواملی مانند: سطح تحصیلات، سطح تخصص، مهارت، شرح شغل، مسئولیت و جایگاه سازمانی، محتوا، زمان و مکان آموزش به صورتی شخصی‌سازی سازی شده و در قالب برنامه‌های جامع آموزشی در نظر گرفته شود. در ادامه پیشنهادهای علمی – کاربردی مقتضی ارائه شد.