زمینه و اهداف: در دهه‌های اخیر، هوش مصنوعی (AI) به‌عنوان یک فناوری نوظهور، نقش مهمی در بهبود فرآیندهای مدیریت منابع انسانی (HRM) ایفا کرده است. با این حال، بسیاری از سازمان‌ها هنوز از تمام پتانسیل این فناوری بهره‌برداری نکرده‌اند که این امر می‌تواند ناشی از سطح پایین بلوغ سازمانی و اطلاعاتی باشد. این پژوهش به بررسی تأثیر سطوح بلوغ سازمانی، بلوغ اطلاعاتی و بلوغ منابع انسانی بر ادراک مدیران و کارشناسان از کارآمدی هوش مصنوعی در HRM می‌پردازد. نوآوری این تحقیق در ترکیب سه مدل بلوغ سازمانی، اطلاعاتی و منابع انسانی و بررسی تاثیرات ترکیبی آن‌ها بر بهره‌وری AI در مدیریت منابع انسانی است.
روش تحقیق: به‌منظور پر کردن این شکاف، این تحقیق با استفاده از رویکرد توصیفی-پیمایشی و جمع‌آوری داده‌ها از 120 مدیر و کارشناس منابع انسانی در شرکت‌های دانش بنیان پارک علم و فناوری، داده‌های لازم را گردآوری کرده است. تعداد نمونه از طریق جدول مورگان تعیین شده و روش انتخاب نمونه‌ها قضاوتی بوده است. روش تحلیل داده‌ها شامل رگرسیون چندگانه و مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) است.
یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که بلوغ منابع انسانی با ضریب تأثیر 361/0 بیشترین تأثیر را بر ادراک از کارآمدی هوش مصنوعی دارد، در حالی که بلوغ اطلاعاتی و سازمانی به ترتیب با ضرایب 296/0 و 240/0 در رتبه‌های بعدی قرار دارند.
نتیجه‌گیری: این پژوهش به سازمان‌ها توصیه می‌کند که برای بهره‌برداری مؤثر از هوش مصنوعی، باید به توسعه همزمان بلوغ سازمانی، اطلاعاتی و منابع انسانی توجه ویژه‌ای داشته باشند.