هدف: پژوهش حاضر با هدف سناریوپردازی مخاطرات گسترش هوش مصنوعی در فرایندهای مدیریت سرمایه‌ انسانی انجام شده است.
روش: این پژوهش از نوع توسعه‌ای- کاربردی است که با روش توصیفی- علی انجام شده است. جامعه آماری شامل مدیران و استادان یکی از سازمان‌های نظامی است که از دانش و خبرگی لازم در حوزه هوشمندی فرایندهای مدیریت سرمایه انسانی برخوردار بوده‌اند که نمونه 30 نفره به روش هدفمند برای گردآوری داده‌های پرسشنامه انتخاب شدند. روایی پرسشنامه به روش محتوایی و پایایی آن با روش آزمون مجدد و مقایسه همبستگی بین آنان به میزان 0.76 محاسبه شد. داده‌ها با رویکرد پویایی‌شناسی سیستم‌ها و با استفاده از نرم‌افزار ونسیم تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: برای شبیه‌سازی داده‌های جمع‌آوری شده، چهار سناریو به صورتی که تمام عوامل در آن درگیر شوند انتخاب و شبیه‌سازی گردید. نتایج نشان داد که افزایش مخاطرات ناشی از گسترش هوش مصنوعی در فرایندهای مدیریت سرمایه انسانی (جذب و گزینش، توسعه و تعالی و مدیریت عملکرد) به‌صورت مجزا به میزان زیادی بهره‌وری افراد را کاهش داده و کاهش بهره‌وری افراد موجب افزایش نارضایتی و ترک خدمت سرمایه‌های انسانی خواهد شد. این پیامدها در سناریوی چهارم (گسترش تؤامان آسیب‌های هوش مصنوعی در همۀ فرایندها) از شدت بالاتری برخوردار است.
نتیجه‌گیری: به‌منظور جلوگیری از تحقق سناریوهای بدبینانه شبیه‌سازی شده در این پژوهش باید اقداماتی در رابطه با توانمندسازی و توسعه مهارت‌های نرم در سرمایه‌های انسانی، افزایش تعاملات میان‌فردی، درنظر گرفتن ملاحظات اخلاقی، حقوقی و امنیتی در استفاده از هوش مصنوعی و کاربست هوش مصنوعی به عنوان دستیار هوشمند در فرایندهای مدیریت سرمایه‌های انسانی انجام شود.