در این پژوهش سعی شده تا با نگاه شرعی و دینی به بررسی احکام و تحلیل و تطابق آن با شرایط کنونی تلاش برای توسعه پایدار و استفاده از احکام ثانویه و مفاهیم فقهی مانند «مصلحت»، «اضطرار»، « اهم و مهم» و ... به بررسی مشروعیت برخی از مشاغل ناشی از توریسم و وابسته به آن، که در شرایط معمول و عادی مکروه یا حرام می‌باشند، پرداخته شود و مجوزی را در سایه این احکام شرعی بر مبنای داشتن منافع عقلایی در اینگونه مشاغل اخذ نمود. تا به رشد و رونق اقتصادی کمک کرده، مشاغل جدیدی را در راستای توسعه پایدار ایجاد نمود؛ و در شرایط «عسر و حرج» کنونی بتوان بنا بر مصلحت به سر و سامان دادن زندگی بسیاری از افراد جویای کار پرداخت و تا حدی از معضل بیکاری کاست و از طرفی به رشد و رونق اقتصادی کشور کمک نمود، تا با کسب درآمد از راه‌ فعالیتهای عمومی، هرچه بیشتر از وابستگی به منابع و ذخایر زیر زمینی کاسته شود و توسعه پایدار شکل گیرد.